Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2007

ΠΑΡΝΗΘΑ 15-16/9/2007

Έκανα το Σάββατο τη διαδρομή Χούνη - Μπάφι - Μοντ Παρνες, και σήμερα Κυριακήτη διαδρομή Μοντ Παρνές - Αγ. Τριάδα - Λοιμικό - Αυλώνα. Έχω να αναφέρω τα εξής:

Το επάνω μισό και πιο ωραίο κομμάτι της Χούνης έχει καεί.Έχουν κάνει σε όλες τις περιοχές που φαίνονταν από τις προαναφερθείσεςδιαδρομές αρκετά καλά αντιδιαβρωτικά έργα. Το πρόβλημα είναι ότι έχουν αφήσει συχνά κορμούς και κλαριά στα μονοπάτια, με αποτέλεσμα να δυσχαιρένεται η πορεία σε αυτά, κι επιπλέον ο κόσμος να πηγαίνει γύρω από αυτά, κι έτσι να καταπατείται ακόμα περισσότερο το καμμένο, που θα έπρεπε ναμείνει απείραχτο. Κυρίως η Χούνη και το μονοπάτι Μοντ Παρνές - Μπάφι, που περπατιούνται πολύ, θα έπρεπε να καθαριστούν. Επίσης, οι υλοτόμοι μοιάζει ναάφησαν τα σκουπίδια τους εκεί που δούλευαν, με αποτέλεσμα η θέα των καμμένωννα είναι ακόμα χειρότερη, και με κίνδυνο να προκαλέσουν φωτιά.Οι μπάρες στο Παλιοχώρι και στο δρόμο που πάει για βίλα Παπαδόπουλου από τοδιάσελο Πανός ήταν ανοιχτές. Είδαμε αρκετούς αυτοκινητιστές να κάνουν βόλτα στον περιφερειακό δρόμο, καθώς και μοτο-κρος στην περιοχή του διάσελουΠανός. Εγώ είχα καταλάβει ότι θα απαγορευθεί κάθε κυκλοφορία αυτοκινήτου απότο τελεφερίκ κιόλας, και μοιάζει η κυκλοφορία να διευκολύνεται παρά να εμποδίζεται.

Ο καινούργιος δρόμος πάνω από τη Ντράσιζα προς το Μαυρόρεμα είναι πραγματικά πολύ άσχημος, πολύ φαρδύς, απότομος, κι έχει χαλάσει το μονοπάτι που πάειγια Ντράσιζα - Λοιμικό. Επιπλέον δεν καταλαβαίνω τη χρήση του, μιας και το μεγαλύτερο μέρος είναι σε μη καμμένη πολλή ωραία περιοχή, είναι αδιέξοδος και πολύ δύσκολα χρησιμοποιήσιμος από πυροσβεστικά οχήματα. Πιστεύω πως χρειάζονται εξηγήσεις από το Δασαρχείο γι'αυτό το δρόμο. Ενθαρρυντικό ήταν ότι είδαμε τα πλατάνια να ξαναπέρνουν και βέβαια όλοι οι θάμνοι.

Για το ερρασιτεχνικό παρατηρητήριο,

Αλέξανδρος

Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2007

Ζητώ ακρόαση Θεού

Κάηκε ο Κρόνιος λόφος της Αρχαίας Ολυμπίας και έψαχναν όλοι εναγωνίως να βρουν τι είναι αυτό. Τελικά, οι πυρκαγιές έχουν και τα καλά τους γιατί ενημερώνεσαι για την ιστορία του τόπου και τα αρχαία μνημεία. Θα μπορούσαμε να βάλουμε μερικές ελεγχόμενες πυρκαγιές στους πρόποδες της Ακρόπολης, μπας και τραβήξουμε την προσοχή των Ελλήνων και θελήσουν να την επισκεφτούν.

Τα δάση της Πελοποννήσου έπρεπε να καούν. Δεν μπορούμε να διαφημίζουμε τη χώρα ως τουριστικό προορισμό που προσφέρει ήλιο, θάλασσα και παραλίες, και από την άλλη ο τουρίστας να βλέπει παντού δάση. Μπερδεύεται ο τουρίστας και με το δίκιο του. Και οι διαφημιστές έχουν πρόβλημα. Πώς να πουλήσουν το προϊόν στο εξωτερικό όταν υπάρχει τέτοια αναντιστοιχία ανάμεσα στο διαφημιστικό σποτ και την πραγματικότητα;

Πώς να πάει ο τουρίστας με το μαγιό στον Ταΰγετο; Θα πουντιάσει. Τώρα μπορούμε να γεμίσουμε την Πελοπόννησο γιγαντιαίες νεροτσουλήθρες. Θα ανεβαίνει ο τουρίστας στον Ταΰγετο με το μπανιερό, θα μπαίνει στη νεροτσουλήθρα και θα καταλήγει στη Μύκονο. Σπλατς!

Δόθηκε βοήθημα στους πυροπαθείς. Δεν τους έδιναν μαζί κι ένα βοήθημα πλημμυροπαθών; Αφού θα πλημμυρίσουν όπου να’ ναι – γιατί να κάνουν διπλό κόπο να τρέχουν ξανά στις τράπεζες;

Πάντως, αν οι πυροπαθείς στην Πελοπόννησο πάρουν όλα αυτά τα χρήματα που θα μαζευτούν από τηλεμαραθώνιους και φιλανθρωπίες, θα γίνουν ζάπλουτοι. Θα θυμούνται τις πυρκαγιές και θα χαίρονται. Πάρτι θα κάνουν στην επέτειο της πύρινης λαίλαπας. Πανηγύρι. Του χρόνου θα βάλουν φωτιά σε ό,τι έχει απομείνει για να κονομήσουν κι άλλα. Θα το πάρουν χαμπάρι οι Έλληνες των άλλων περιοχών της χώρας και θα κατακάψουν το σύμπαν για να πλουτίσουν.

Τώρα που κάηκαν τα δάση της Πελοποννήσου ούτε ένα χέσιμο πίσω από το πεύκο δεν θα μπορείς να ρίξεις. Θα φαίνεσαι από παντού. Άσε που θα ψάχνεις για κανα χόρτο να σκουπιστείς και δεν θα βρίσκεις ούτε τσουκνίδα. Πού θα φιστικώνεις τώρα τη Μαριγώ, την κόρη του κοινοτάρχη; Στο δάσος δεν γίνεται - θα σε παίρνει μάτι όλο το χωριό από την πλατεία. Πάνε οι μικρές, αγνές χαρές που μας προσέφερε η επιστροφή στη φύση.

Το καλό -να λέμε και τα καλά- είναι πως μαζί με τα δάση κάηκαν και οι τόννοι σκουπιδιών που αμολούσαμε μέσα στα δάση. Το άσχημο είναι πως τώρα θα φαίνονται τα σκουπίδια που θα συνεχίσουμε να πετάμε ανάμεσα στα καμένα δέντρα. Πριν χάνονταν μέσα στο πράσινο. Τώρα μέσα στα καμένα θα φαίνονται από χιλιόμετρο. Τίγκα τα δάση μας στα κωλόχαρτα, τις χρησιμοποιημένες σερβιέτες και το κάθε λογής σκουπιδομάνι. Ίσως θα μπορούσαμε να το αντιμετωπίσουμε σαν μοντέρνα τέχνη και να το πλασάρουμε στο εξωτερικό. Καμένα δάση, σκουπίδια και το υπαρξιακό αδιέξοδο του δυτικού ανθρώπου. Αν το διαφημίσουμε σωστά, θα πουλήσει - υπάρχει κι ένα ψαγμένο κοινό.

Όλο και πιο συχνά ακούγονται τα περί κυβέρνησης συνεργασίας και εθνικής ενότητας. Εννοούν βέβαια μια κυβέρνηση εθνικής διχόνοιας. Αν επιθυμούσαν κυβερνήσεις συνεργασίας, θα είχαν ψηφίσει την απλή αναλογική. Αλλά, όπως είναι γνωστό, στις κυβερνήσεις συνεργασίας η μάσα πρέπει να μοιραστεί σε περισσότερες τσέπες. Καλή εβδομάδα.

pitsirikos (Lifo)

http://pitsirikos.blogspot.com/2007/09/blog-post_03.html