Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2008

MATERHORN Καλοκαίρι 07 by Nikas D.





Από την είσοδο στην κοιλάδα της Aosta στην Ιταλία πήραμε μυρωδιά ότι ο καιρός δεν έχει τα κέφια του. Οδηγός στο υπερφορτωμένο αυτοκίνητο και στο Βουνό ο Δημήτρης Μπουραζάνης, συνοδηγός και μαθητής της Μέσου επιπέδου ο Δημήτρης Νίκας εγώ δηλαδή, Με συχνές στάσεις για espresso και «απολαμβάνοντας» τον βροχερό καιρό φτάσαμε στο μουλιασμένο Chamonix.
Για camping ούτε λόγος. Ένα ωραίο Gite ένα καλό φαί και αρκετές ώρες ύπνος.
Και τώρα ένα Quiz
Τι ακολουθεί έναν χειμώνα χωρίς συνθήκες?
Ένα καλοκαίρι χωρίς συνθήκες…
*&#^%&*^%@&*%*
Μια εβδομάδα καρφωμένος στο βροχερό Chamonix περιμένοντας ήλιο να λειώσει λίγο το φρέσκο χιόνι στις κάτασπρες κορυφές που μόνο καλοκαίρι δεν θύμιζαν σε κάνει να είσαι σίγουρος για την παραπάνω δήλωση. Είχαν πλάκα οι οδηγοί που μας έλεγαν ότι είναι ευκαιρία να γνωρίσουμε τα μονοπάτια της περιοχής μιας και κανείς δεν πάει επάνω λόγω της φρεσκαδούρας πάνω από τα 2500m. Όπως και να έχει trekking με βροχή δεν ήταν στις προτιμήσεις μας.
Εκμεταλλευόμενοι έτσι τις ώρες αναμονής μπήκαμε στις δύσκολες διαδρομές του shopping.
Αφού ανανεώθηκε η «αποθήκη υλικών»… με βροχή ακόμα … αποφασίσαμε να ανηφορίσουμε προς Zermatt μπας και ο καιρός, στην τρέλα του επάνω, αψηφώντας της μετεωρολογικές προβλέψεις μας κάνει κανένα άνοιγμα και δούμε έστω λίγο Matterhorn.
Εξάλλου, εκεί, είχαμε ραντεβού με τους άλλους της παρέας, Νέλη Γιαννιώτη, Βασίλης Βακαλόπουλος, Βασίλης Μαργαρίτης , που θα φτάνανε αεροπορικός εντός ημερών.
Ευτυχώς το ταξίδι προς Ελβετία έγινε με λιακάδα δίνοντας μας έτσι την ευκαιρία να θαυμάσουμε την υπέροχη νοτισμένη φύση.
Φτάνοντας στον προορισμό μας ένα χωριό πριν το Zermat στο Tash φροντίσαμε να στήσουμε τα αντίσκηνα γρήγορα ώστε να μείνει λίγος χρόνος για μια επίσκεψη στους οδηγούς του Zermat.
Άσχημα νέα… οι οδηγοί είχαν να ανέβουν στο Matterhorn ένα μήνα λόγω συνθηκών.
*&%*&%&)*^(^)*^
Θυμήθηκα κάποιους παλιούς ορειβάτες που μου έλεγαν ότι για δυο βδομάδες το μόνο που έβλεπαν ήταν βροχή και το Matterhorn στις cart postal που είχαν αγοράσει.
Τόσα χιλιόμετρα και τίποτα…; Όχι
Για καλή μας τύχη τα πρωινά είχε λίγο ήλιο και έτσι πήρα την απόφαση να ανέβω έστω μέχρι το καταφύγιο Hornli. Το δελτίο καιρού έλεγε για λιακάδα μέχρι το απόγευμα, δεν θα έχανα την ευκαιρία και οι άλλοι θα με βρίσκανε στο καταφύγιο την επόμενη.
Έτσι και έγινε. Μια τρίωρη ωραία ανάβαση με καταπληκτική θεά από το μονοπάτι, πολλές χαιρετούρες με κόσμο από διάφορες χώρες, χαλάρωση στο καταφύγιο με ηλιοθεραπεία, αντηλιακό και καφεδάκι μέχρι το απόγευμα που άρχισε ο καιρός τα δικά του.
Τα νέα πάντως από πάνω δεν ήταν ευχάριστα. Κάποιοι από της ΗΠΑ δεν κατάφεραν λόγω φρεσκαδούρας να ανέβουν παραπάνω από το Solvey, μια παρέα από Ιάπωνες το ίδιο. Πολύ φρέσκο χιόνι στα δύσκολα σημεία.
Την επόμενη έφτασε και η παρέα, ενθουσιασμένη από την όμορφη ανάβαση και το Αλπικό τοπίο.
Η πρόγνωση και οι γνώμες των ανθρώπων του καταφυγίου αλλά και ενός οδηγού ελικοπτέρου ανεφοδιασμού δεν ήταν υπέρ των λίγων ορειβατών (παράδοξο για αυτή την εποχή) που βρισκόμασταν στο καταφύγιο ετοιμάζοντας τον εξοπλισμό για το νυχτερινό εγερτήριο.

«Ας προσπαθήσουμε και όσο πάει…»
Συμφωνήσαμε όλοι και μετά από ένα βραδινό φοβερής Ελβετικής κουζίνας ( Γκοτζίλα με κάτι σαν πουρέ…) πέσαμε για ύπνο.

Πρωινό ξύπνημα και γρήγορα να φάμε κάτι… να υπήρχε και λίγο ψωμί… οι κυρίες του καταφυγίου είχαν ντέρτια την προηγούμενη, μετά από 2-3- μπουκάλια κρασί και ξέχασαν να αφήσουν ψωμί και γάλα… καφές τυράκι σκέτο και μια σούπα που είχα φέρει μαζί μου, δώσανε λίγο ενέργεια.

Βράδυ ακόμα 2:30 πμ και με πολλά σύννεφα πάνω από τα κράνη μας με δύο Ισπανούς να μας ακολουθούν και με τους φακούς κεφαλής να φτιάχνουν απόκοσμη ατμόσφαιρα ξεκινήσαμε το σκαρφάλωμα.
Όσο ανεβαίναμε ο καιρός χειροτέρευε με αποκορύφωμα, ομίχλη και πολύ χιόνι που μας έκανε να σταματήσουμε σε ένα πατάρι πριν το Σολβει περίπου στα 3800μ . Ξανασυναντήσαμε τους Ισπανούς να κατεβαίνουν στο πατάρι κουνώντας τα κεφάλια και λέγοντας μας ότι δεν το διακινδυνεύουν να πάνε πιο πάνω με τέτοιο καιρό. Μετά από κάνα δεκάλεπτο αναμονή μπας και ανοίξει ο καιρός αποφασίσαμε να κατέβουμε πριν το χιόνι καλύψει το δρόμο μας.
Στο κατέβασμα ο καιρός τα ίδια … χάλια μαύρα, μέχρι που κατά τις 10:00 και λίγο πριν φτάσουμε στο καταφύγιο, για να μας κάνει πλάκα, καθαρίζει και βγάζει λιακάδα…
Φαίνεται ότι οι θεοί των Άλπεων έχουν αρκετό χιούμορ…

Η επιστροφή στην κατασκήνωση έγινε χαλαρά την ίδια μέρα με ενδιάμεσες στάσεις για φαί και μπύρα στο τουριστικό Zermat. Πολύ γέλιο με τους Ελβετούς και σίγουρα αυτοί με εμάς…
Το δελτίο καιρού δυσοίωνο για τις επόμενες μέρες και έτσι η ομάδα αποφάσισε να φάει την υπολειπόμενη άδεια στα πάτρια εδάφη.

«Δόντι!» Ραντεβού του χρόνου.
Νίκας Δ.

Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2008

Όλυμπος

το επομενο ΣΚ 9-10 καλως εχοντων των πραγματων θα ανεβω Ολυμπο.
θα ειναι και αλλα ατομα, την πρωτοβουλια οργάνωσης ειχε ο φιλος Νικος Κρουπης (που προσφατα γνωρισατε)
Οποιος ενδιαφερεται ας μου πει.
Από Αθήνα θα ερθει και ο Δ. Μπότσης.

φιλουρες
Αρης Ρεπούλιας